1 april 2018 – Paasontbijt

Reeds de 3e keer op rij mochten we bij Dirk in ’t Eiland van een uitgebreid Paasontbijt genieten.

En het was weer dik in orde: broodjes allerhande, croissants, rozijnenbrood, koffiekoeken …. Als beleg hadden we verschillende soorten confituren, kaas, hartig beleg, spek en eiers!  Fruitsap, koffie, thee en andere drankjes…  Verder nog een fruitsalade met yoghurt…    En natuurlijk de chocolade paaseiers niet te vergeten.

Dirk had dit keer de hulp ingeroepen van Frank en zijn lieftallige compagnon Aris. Deze kennen we nog van het restaurant Nostalgie op de Veemarkt.  Vanaf 10u werden we verwacht en een 40-tal Liever Gelijkers en aanverwanten gaven aan deze oproep gehoor.

Het was weer het bakje overvol! Op tijd inschrijven was hier ook weer de boodschap, voor sommige laatkomers was er spijtig genoeg geen plaats meer in de herberg.

We waren ook blij een aantal nieuwe leden van begin dit jaar weer te ontmoeten, zoals daar waren: Dominiek uit Marke, Dirk B. (eigenlijk nog een oude getrouwe uit het verre verleden van Liever Gelijk), Steven uit Ronse, Philippe uit Marke, die bijna geen enkele samenkomst overslaat.    Ook Antoine, die een paar jaar geleden nog lid was, had opnieuw de weg naar de schaapsstal teruggevonden, samen met zijn vriend Luc uit Brugge.  Pieter en Dirk uit Lovendegem, twee hartsvriendinnen van Vincent, waren eveneens van de partij.

Moet zijn dat een holebi-vereniging zoals Liever Gelijk toch nog altijd een zekere aantrekkingskracht blijft uitoefenen.  De steen in de kikkerpoel van het voorwoord van vorige maand heeft blijkbaar een zekere beroering en onrust teweeggebracht.  We kregen verschillende mails waarin het vertrouwen in de vereniging duidelijk terug naar boven kwam en bevestigd werd.  Maar ja, af en toe moeten we wel eens even stil staan en ons bewust zijn van het feit dat niets vanzelfsprekend is en dat er ook niets zo vluchtig kan zijn als een holebivereniging.  Voorbeelden uit het verleden zijn er genoeg.

Maar dat neemt de pret van ons samenzijn niet weg.  Ondanks het kille paasweer, was de warmte tussen de leden duidelijk te voelen.

Zo tegen twaalven werd het tijd om aan het tweede luik van ons dagje Kortrijk te beginnen.  Béatrice, de mama van ons allerbeminde Vincent, nam ons mee op haar ontdekkingstocht doorheen een deel van Kortrijk.  Maar eerst natuurlijk de groepsfoto.  Met de historische broeltorens op de achtergrond werd ons paasevenement vereeuwigd.

Dan begon Béatrice aan haar betoog. Ze wou zich dit keer concentreren op het Buda-eiland en buiten het centrum blijven.  Daar stond nu immers de paasfoor.

Zij begon met de geschiedenis van de Budascoop.   De Budascoop is een bioscoopcomplex in de Kapucijnenstraat, ook wel ’t Mirakelstraatje genoemd.   Vroeger had de familie Bert (van de Kinepolisgroep) een cinema in Harelbeke.  Albert Bert breidde uit in Kortrijk door in 1975 de Pentascoop op te richten.  Een cinema met 5 zalen.

Béatrice vermeldde, dat bij de opening van het moderne, betonnen gebouw, de Franse regisseur Tati werd uitgenodigd en dat hij bij het zien daarvan, rechtsomkeer maakte.  Zo lelijk vond hij het.  Na 1997 toen diezelfde bioscoopgroep een nieuw cinemacomplex opende op Hoog-Kortrijk, nam het bezoekersaantal van de Pentascoop geleidelijk af.  Uiteindelijk werd dit complex verkocht en werd het Buda Kunstencentrum opgericht.

Buda Kunstencentrum ontstond in 2004, toen drie Kortrijkse vzw’s (Beeldenstorm vzw, Dans in Kortrijk vzw en Limelight vzw) gezamenlijk een nieuw project opstartten, en daar uiteindelijk ook zelf in opgingen. Twee filmzalen werden omgebouwd tot podiazalen zodat vanaf dan in het complex zowel film- als theatervoorstellingen konden gegeven worden. De filmprogrammatie focust zich nu op de betere films uit het alternatieve filmcircuit uit binnen- en buitenland.

Ook de Tacktoren, de vroegere koeltoren van de brouwerij Tack, wordt door het Kunstencentrum gebruikt voor podiumkunsten.  Deze “Budatoren” huisvest zes studio’s voor theater en dans.  Kunstencentrum BUDA ontvangt jaarlijks 150 kunstenaars (40 gezelschappen) in residentie. In de Budatoren werken ze aan nieuwe theater- en dansvoorstellingen die jaarlijks  diverse keren op ruim honderd podia over gans Europa te zien zijn (bron Wikipedia).

We mochten deze toren beklimmen en Béatrice kon haar begeestering niet op toen bleek dat de deur van één van de studio’s openstond.

We hadden hier ook een heel mooi uitzicht over Kortrijk, het Buda-eiland, de verbrede Leieboorden.

Dan terug naar beneden, naar de Budastraat waar we halt hielden aan een paar oude herenhuizen, nu eigendom van het OCMW.

Daar werd onze aandacht even afgeleid door een niet onaantrekkelijke loper, gezwind als de wind scheerde hij langs ons groepje  😉

Voorbij aan Maria van de 7 smarten die niet van dronkaards houdt, begaven we ons naar de binnenkoer van het Onze-Lieve-Vrouwe-hospitaal. Dit hospitaal werd gesticht in 1211 en is hiermee het oudste ziekenhuis in Kortrijk en een van de oudste ziekenhuizen van België.

Op vraag van Danny waar de naam Buda eigenlijk vandaan komt, antwoordde Béatrice later dat de naam zou verwijzen naar de versterkte stad Buda(Pest) in Hongarije, die in 1686 op de Turken werd heroverd. Toen de Franse generaal Vauban het Kortrijkse eiland eind 17de eeuw liet versterken, vond hij dat het veel weghad van Buda in Hongarije, vandaar de bijnaam Buda.

Béatrice vestigde ook onze aandacht op de nieuwe bruggen over de Leie.  Volgens haar zou de nieuwe voetgangersbrug die er aan gaat komen de vorm van een Q gaan hebben (een verwijzing naar Van Quickenborne). De fietsersbrug aan de andere kant heeft de vorm van een langgerekte S (een verwijzing naar Stefaan Declerck).  Of hoe politici hun macht (of tenminste het aandenken daaraan) willen vereeuwigen.  Verder naar Buda-beach, ook een vergroting van het Buda-eiland.  Aan de overkant het beeld van een blote vrouw, Moeder Aarde, de vruchtbaarheid die uit de aarde opstijgt.

Dan verder naar de Broeltorens.   De eerste toren die we bezochten, was de jongste van de twee.  Béatrice gaf hier o.a. uitleg over de “werpgaten” die dienden om vijandelijke bestormers af te weren door er kokende olie of stenen op te gooien.  Zij liet ons daar ook een muziekperformance horen.  Ik denk dat Vincent de muziek gekozen heeft, kan ook niet anders, Céline Dion zeker?

In de tweede werden we op de benedenverdieping verrast door een soort kleine “atomiumbol” die een keukentje en een toilet herbergde.  Boven mochten we in een kring aan tafels zitten.  Deze ruimte wordt ook verhuurd voor evenementen, recepties en feesten.  Maar op de vraag of dit ook iets voor Liever Gelijk zou zijn, denk ik toch dat we wat meer comfort gewend zijn.  Vervolgens verder naar het Begijnhof van Kortrijk waar Béatrice ons uitlegde dat Begijntjes zeker geen vrome kwezels waren, maar echte vrouwen die hun mannetje konden staan.

Onze laatste halte was de Sint-Maartenskerk waar we in alle sereniteit de videokunst van Bill Viola mochten bewonderen, volgens Béatrice van wereldklasse.

Om al deze indrukken eens goed te laten bezinken, trokken we voor een drankje terug naar het Begijnhof.  In het huis van de Grootjuffrouw, nu koffiehuis, werden we met open armen ontvangen.  Een deel van onze groep kon binnen plaatsnemen en voor het andere deel werden er op de koer zitbanken geïnstalleerd.

Ooit verblijfplaats van sterke vrouwen, werd ons oog nu ook gestreeld door de aanblik van sterke manspersonen, of hoe een wereld veranderen kan 😉

Bij een koffietje, een theetje of een warme choco, al dan niet met een stuk bananen- of frambozentaart, sloten we deze geslaagde activiteit, in alle stijl weer af.

We willen dan ook niet nalaten om Béatrice en ook Luc H. te danken voor de zeer leuke rondleiding op en rond Buda.  Ieder van ons heeft er zeker iets van opgestoken en hopelijk bijgehouden.   Wedden, dat elke keer we weer dit eiland bezoeken, we terugdenken aan onze tocht op die Paaszondag met Béatrice en Luc.  Een dikke merci!

Onze laatste gedachten van waardering en dank gaan ook uit naar Dirk van ‘t Eiland, die (samen met Aris en zijn partner Frank), ons opnieuw verwend heeft.  Het paasontbijt is in feite een gratuite sponsoring van Dirk om onze ledenkas te spekken.  De bijdrage van 5 euro gaat integraal naar onze kas terwijl Dirk daarboven op nog het ganse ontbijt sponsort en verzorgt.

Van onbaatzuchtigheid gesproken!

En om met de woorden van Dirk af te sluiten: “Nog 364 keren slapen en dan doen we opnieuw een paasontbijt!”

21 maart 2018 – God’s Own Country

De film begint al goed met het geluid van braaksel in een wc-pot.  De toon door regisseur Francis Lee is gezet.  Dit wordt geen zoetgevooisde film over Italiaanse villa’s en zonovergoten landschappen.  Neen, de kleuren zijn heel vaal en grijs.  Het weer ruig en koud, daar in de heuvels van Yorkshire, Noord-Engeland.

De jonge schapenboer Johnny (rol van Josh O’Connor) is inderdaad een echte onbeholpen boerenzoon die met zijn vader en grootmoeder geen al te goede relatie heeft. Wat wil je met een dergelijk gesloten karakter?  Hij heeft een muur rond zich gebouwd om zijn homoseksualiteit te verbergen (dat klinkt ons wel bekend in de oren).  Als uitlaat drinkt hij zich dikwijls ladderzat en neukt elk kontje dat zich aanbiedt.  Geen tederheid, geen affectie, geen warmte …

Maar dan komt Gheorghe (Alec Secăreanu) opdagen, een Roemeense seizoenarbeider die een handje komt toesteken op de boerderij.

En op de afgelegen schapenweide waar ze samen een tijdje doorbrengen omdat de schapen moeten lammeren, ontdekken ze elkaar.

Gheorghe leert Johnny wat warmte is, tederheid, hoe echt te beminnen en er niet gewoonweg op los te neuken.    Johnny ontdooit, wordt een heel ander mens en dat komt ook de relatie met zijn vader ten goede.

Maar hij heeft nog altijd moeite om zich te uiten, om zijn gevoelens uit te spreken.  Dat komt pas nadat door een slippertje van Johnny, Gheorghe de boerderij verlaat.   Johnny gaat hem zoeken en maakt hem duidelijk dat hij niet zonder hem kan, dat hij bij hem wil zijn en met hem wil leven.

Samen gaan ze terug naar de boerderij en de film eindigt daar, terwijl ze samen naar de voordeur lopen.

Daarom kan deze film de vergelijking met Broke Back Mountain zeker niet doorstaan, integendeel God’s Own Country torent daar mijlenver bovenuit.  Waar Broke Back Mountain indertijd het idee bevestigde dat homoliefde niet kan gedijen, dat er als straf voor deze “zonde” altijd een drama moet gebeuren of er eentje moet sterven, had God’s Own Country een happy end, eindelijk!

En voor de rest, we hebben het allemaal mogen bewonderen, de passionele liefdesscènes buiten in de koude vochtige nacht, ook wel een beetje dirty als je het mij vraagt, daar in die modder ;-).  De dialogen na het bedrijven van de liefde, kwetsbaar in al hun naaktheid. De langzame verovering door Gheorghe van het hart van Johnny, het ontbolsteren van zijn opgesloten gevoelens.  Het aanleren dat genegenheid onder mannen ook teder en warm kan zijn en niet brutaal en  verkrachtend.

Echt een film om te onthouden, om te koesteren.

En toen de film beëindigd was en we onze zakdoeken hadden opgeborgen, mochten we nog een drankje nuttigen in de bar van de Budascoop.  Eef en haar mannelijke collega waren die avond onze gastvrouw en –heer.  Een speciale dank gaat dan ook uit naar de Budascoop en haar ploeg, vroeger Hannah, maar nu Eef met Lieve die ons telkens uitnodigen van zodra er een holebifilm op stapel staat.  Van integratie en acceptatie gesproken!

19 mei 2018 – Gay Pride Brussel

19 mei 2018 – Gay Pride Brussel

Sport – 13 mei 2018 – Cite Golf Aalst

Sport – 13 mei 2018 – Cite Golf Aalst

Fietstocht – De Leiestreek rond Machelen (Zulte) – Zondag 10 Juni 2018.

We vertrekken en eindigen in Machelen bij Zulte. Dorp dat altijd zal verbonden blijven met Roger Raveel, de bekende kunstenaar. Hij werd er geboren, werkte er, woonde er en ligt er begraven.

Deze fietsroute in de Leiestreek is ideaal als je eens gewoonweg je zinnen wilt verzetten. Onthaasten op de fiets. Niet te lastig (slechts één echte hellende strook in de beginkilometers) en vooral het gevoel van lekker kunnen trappen in een rustige omgeving. Je fietst inderdaad langs vele akkers en weiden met hun grazende ‘bewoners’. Er zit al eens een onverharde strook bij.

Je rijdt merendeel over verkeersarme wegen, enkel onderbroken voor rustige passages aan de rand van centrum of dorpskom in Zulte, Kruishoutem, Waregem, Dentergem, e.a. Al kom je wél het centrum door van Nokere, maar niemand die dát erg storend zal vinden gezien het gezellige en authentieke karakter van het dorp.

Voor deze mooie, schilderachtige fietstocht komen we samen op de gratis parking in de Karperstraat aan de oude Leie en de zijkant van de kerk.  Karperstraat, 9870 Machelen-aan-de-Leie (Zulte).

Moest deze vol staan, er is nog een alternatieve parking aan de Leiehoekstraat op een steenworp van de Karperstraat.

We vertrekken stipt in de Karperstraat om 13u!!

Achteraf, voor wie dit wenst,  worden we ontvangen in “De Afspanning” om onze fietstocht gezellig met een etentje af te sluiten.

De Afspanning Machelendorp 4, 9870 Machelen-aan-de-Leie

Gelieve u hiervoor in te schrijven en dit graag voor zondag 3 juni.

Als je blijft eten, gelieve dit ZEKER ook te vermelden:

                                               liever.gelijk@telenet.be 

Reserveer voor het etentje slechts als je écht zeker bent dat je blijft mee-eten, het is niet aangenaam om de dag zelf nog reserveringen in het restaurant te moeten annuleren (diegenen die blijven mee-eten, krijgen achteraf nog een mailtje met de menukeuze).

Barbecue – Zaterdag 7 juli 2018

Op zaterdag 7 juli is het weer zover, onze jaarlijkse BBQ en natuurlijk weer met een thema:

We halen de kleuren van het zuiden naar hier en kleden ons dit keer allemaal in de kleuren van

Italië:

Groen, wit en rood !!!

De zaal zal natuurlijk ook in deze kleuren versierd zijn.

Voor de som van 30 Euro laten wij jullie weer genieten van een lekker aperitief, een knabbeltje en een hapje, een uitgebreide en verzorgde BBQ met verse groentjes, salades, diverse sauzen en een dessertje.

Niet-leden betalen 35 Euro.

Dranken zijn te verkrijgen tegen democratische prijzen.

Inschrijven kan door storting van 30 Euro (of 35 Euro voor niet-leden) per persoon

op het reknr. van Liever Gelijk :   BE15 9730 8071 3330

Met vermelding van : BBQ LIEVER GELIJK + aantal personen

en dit TOT ZATERDAG 30 JUNI 2018 TEN LAATSTE !!

THE PLACE TO BE:

BUURTHUIS ‘t SENTER

Sint-Katrienplein 14, 8520 Kuurne

Wanneer :   Zaterdag 7 juli 2018 om 19.00 u

Bezoek – Koninklijk Paleis en Museum van Buuren Brussel – Zondag 19 augustus 2018

Het koninklijk paleis in Brussel is in de zomer maar een paar maanden open en wie het nog niet gezien heeft van binnen, heeft dan de kans om deze koninklijke residentie in al haar pracht en glorie te aanschouwen.

Met Liever Gelijk zakken we die zondag 19 augustus naar Brussel af en spreken af aan de ingang van het Paleis, Brederodestraat 16 te 1000 Brussel om 10u15 ten laatste.  Het paleis gaat open om 10u30 en is gratis toegankelijk.  Zoals bij de serres indertijd moeten we rekening houden met wachtrijen.  Aan de ingang zullen veiligheidscontroles gebeuren. Het dragen van een grote tas (rugzak, draagtas, …) wordt sterk afgeraden.

Samenkomst aan de parking Cowboy Henk, Roggelaan 2 in 8500 Kortrijk.  We vertrekken daar ten laatste om 8U45.

We gaan inderdaad met de wagens naar Brussel.  Met het openbaar vervoer wordt het te gecompliceerd om zich in Brussel zelf te verplaatsen.

Na het bezoek aan het paleis kunnen we picknicken in het Warandepark.  Zelf je picknick/broodje meebrengen!

Nadien begeven we ons naar het Museum Van Buuren in de Léo Errerlaan 41, 1180 Ukkel, waar we om 14u verwacht worden voor een rondleiding mét gids.

Dit huis, gebouwd in 1928 in Hollandse stijl, combineert de warmte van een huiselijke haard – dat van de bankier en mecenas David van Buuren en zijn echtgenote – met de rijkdom van een museum.

In dit mooie art-decogeheel ontdek je naast een collectie antiek meubilair ook een indrukwekkende verzameling schilderijen van kunstenaars uit de 16de tot de 20ste eeuw, waaronder het atelier van Pieter Brueghel de Oude, James Ensor, Vincent Van Gogh, Henri Fantin-Latour, Constant Permeke en Gustave van de Woestijne. De woning is omringd door een prachtige tuin die zeker een bezoek waard is omwille van de schitterende rozentuin in art-decostijl ontworpen door Jules Buyssens, het labyrint en de romantische Geheime tuin van het hart van René Pechère.

De gids wordt door de kas van Liever Gelijk betaald (80 Euro).

Toegang pp:  groep (minimum 10 personen) 5 euro pp.

 Graag een seintje voor wie mee wil op liever.gelijk@telenet.be   en dit graag voor zondag 12 augustus.

Bezoek – 15 april 2018 – Luchthaven Wevelgem

Spring naar toolbar